Ewa Błaszczyk-Janczarska

Aktorka teatralna, filmowa, pieśniarka. Absolwentka, z wyróżnieniem, warszawskiej PWST. Zadebiutowała jako studentka w 1977 na scenie Teatru Współczesnego w Warszawie. Po dwóch latach otrzymała nagrodę Rektora PWST za pierwsze osiągnięcia sceniczne. Jej ważniejsze role teatralne to m.in.: Julia („Romeo i Julia” W. Shakespeare, reż. R. Peryt), Polly („Opera za trzy grosze” B. Brecht, K. Weill, reż. R. Peryt), Joanna („Joanna d’Arc na stosie” P. Claudel, A. Honegger, reż. R. Peryt), Salomea („Horsztyński” J. Słowacki, reż. R. Peryt), Pani („Droga do Damaszku” A. Strindberg, reż. A. Hanuszkiewicz), Greta („Die Falle” T. Różewicz, reż. J. Grzegorzewski), Monika („Wybrzeże zachodnie” B. M. Koltès, reż. K. Warlikowski), Fay („Więź” R. Munro, reż. Z. Brzoza), Rita („Hollyday” M. Siegoczyński, reż. M. Siegoczyński), Księżna („Nienasycenie” S. I. Witkiewicz, reż. T. Hynek), Joan („Rok magicznego myślenia” J. Didion, spektakl Ewy Błaszczyk).

Film Wiesława Saniewskiego „Nadzór” (Nagroda Fipresci na festiwalu w Manheim) przyniósł jej główną nagrodę aktorską na Festiwalu Filmów w Gdańsku. Szeroką popularność zdobyła dzięki podwójnej roli Kasi i Mariana w serialu „Zmiennicy” Stanisława Barei i stała się laureatką telewizyjnego Wiktora – nagrody publiczności. Inne seriale, w których zagrała to m.in.”: „Dom”, „Crimen”, „Adam i Ewa”, „Boża podszewka”, „Na dobre i na złe”, „Samo życie”. Ma na swoim koncie wielokrotny udział w: spektaklach teatru telewizji, filmach telewizyjnych, p

rogramach muzycznych, rozrywkowych, poetyckich czy teledyskach.

Ważniejsze filmy z jej udziałem to: „Sezon na bażanty” W. Saniewski, „Dotknięci” W. Saniewski, „Obcy musi fruwać” W. Saniewski, „Kornblumenbalu” L. Wosiewicz, „Hanussen” I. Szabo, „Schön war die Zeit” L. Hiemer K. Gietinger, „Ein Sohn aus gutem Hause” K. Brandauer, „Dekalog IX” K. Kieślowski, „Nic śmiesznego” M. Koterski, „Kameleon” J. Kijowski i „Mistyfikacja” J. Koprowicz.

Dużo i chętnie śpiewa, głównie literackie i pełne nastrojów piosenki Osieckiej, Kleyffa, Kofty, Czupkiewicz, Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, ks. Twardowskiego, swego męża Jacka Janczarskiego, piosenki z repertuaru Iwanowej, Piaf, Dietrich i Wysockiego. Przez długie lata występowała w kabarecie J. Pietrzaka „Pod Egidą”; śpiewała na przeglądach poezji śpiewanej, przeglądach Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu, festiwalach w Opolu, Sopocie i innych.

Aktualnie związana z Teatrem Studio w Warszawie („Więź”, „Hollyday”, „Nienasycenie”, „Rok magicznego myślenia”, recital „Nawet, gdy wichura”, „Sierpień”).

O jej pracy, życiu i fundacji „Akogo?” opowiadają książka autorstwa Krysi Strączek pt. „Wejść tam nie można” oraz album „Wszystko jest takie kruche”.

W 2002 roku razem z księdzem Wojciechem Drozdowiczem, twórcą „Ziarna” w TVP, założyła Fundację „Akogo?” (której jest prezesem), działającą na rzecz osób w śpiączce, wymagających intensywnej neurorehabilitacji, po ciężkich urazach mózgu. Fundacja „Akogo?” wybudowała Klinikę „Budzik” – pierwszy w Polsce wzorcowy ośrodek rehabilitacyjny dla dzieci w śpiączce, przy Centrum Zdrowia Dziecka w Warszawie. Jest tam 15 łóżek dla dzieci w wieku 2-18 lat. Do czerwca 2021 r. w klinice „Budzik”, która działa od lipca 2013 r., wybudziło się ponad 80 dzieci. Aktualnie Fundacja prowadzi działania zmierzające do wybudowania Kliniki „Budzik” dla dorosłych, przy Mazowieckim Szpitalu Bródnowskim w Warszawie, aby również dorosły pacjent, który zapadł w śpiączkę, mógł zostać objęty fachową i skuteczną pomocą.

Fot. Wojciech Drozdowicz

Kinga Dębska

Uznana reżyserka i scenarzystka filmowa, autorka filmów takich jak „Moje córki krowy” (tytuł wyróżniono m.in. dwoma Orłami: za najlepszy scenariusz oraz nagrodą publiczności), „Plan B”, „Zabawa zabawa”. Absolwentka reżyserii na prestiżowej FAMU w Pradze, a wcześniej japonistyki na Uniwersytecie Warszawskim. Ma na swoim koncie także kilkanaście filmów dokumentalnych (w tym nagrodzoną Orłem „Aktorkę”) oraz dwie powieści.

Fot. Bartosz Maciejewski

Radzimir Dębski (JIMEK) to jeden z najbardziej intrygujących kompozytorów muzyki młodego pokolenia. Ma w swoim dorobku zarówno muzykę filmową, spektakularne symfoniczne opracowania muzyki hip-hopowej czy jazzowej, jak i własne utwory symfoniczne, w tym entuzjastycznie oceniony „Tren Warszawskiego Getta”, skomponowany specjalnie na uroczystości związane z obchodami 75. rocznicy Powstania w Getcie Warszawskim. Laureat wielu nagród, w tym Polskiej Akademii Filmowej Orzeł 2018 za najlepszą muzykę do filmu „Sztuka Kochania. Historia Michaliny Wisłockiej” (reż. Maria Sadowska), nagrody Grand Prix Komeda na Festiwalu Filmowym im. Krzysztofa Komedy za muzykę do filmu ,,Atak paniki” (reż. Paweł Maślona) oraz Transatlantyk Best Polish Young Composer 2018 za oba filmy. Ostatnio skomponował muzykę do pierwszego polskiego slashera „W Lesie Dziś Nie Zaśnie Nikt (reż. Bartosz M. Kowalski) oraz serialu Sexify (reż. Piotr Domalewski, Kalina Alabrudzińska) dla platformy Netflix.

Fot. Dorota Tyszka

TOMASZ LACH

Plastyk, malarz, grafik reklamowy, fotograf. Uczył się w Liceum Sztuk Plastycznych w Zakopanem i Krakowie. Syn Zosi Komedowej, wychowywany również przez Krzysztofa Komedę-Trzcińskiego. Autor książek m.in.: „Kumpel. O Komedzie, Zośce i innych”, „Ostatni tacy przyjaciele. Komeda, Hłasko, Niziński”.

Kompozytor i klarnecista, absolwent Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Debiutował w wieku 22 lat na festiwalu „Warszawska Jesień” w 1993 r. utworem „La Strada”, będąc jeszcze studentem kompozycji u Włodzimierza Kotońskiego. W 1995 r. utwór „3 for 13”, napisany na zamówienie Polskiego Radia, zdobył pierwsze miejsce na Międzynarodowej Trybunie Kompozytorów UNESCO w Paryżu w kategorii młodych kompozytorów. Rok później utwór „Epifora”, zamówiony przez Studio Eksperymentalne Polskiego Radia, zdobył pierwsze miejsce na IV Międzynarodowej Trybunie Muzyki Elektroakustycznej UNESCO w Amsterdamie, ponownie w kategorii młodych kompozytorów.

Komponował dla uznanych solistów, współpracował z wybitnymi dyrygentami, pisał muzykę na zamówienia festiwalu Warszawska Jesień, Teatru Wielkiego Opery Narodowej i dla zespołów: the Belcea Quartet, de Ereprijs, Icebreaker, czy Kronos Quartet.

W styczniu 2000 roku otrzymał „Paszport Polityki”. Był pierwszym laureatem Nagrody Mediów Publicznych „OPUS” (2008). W 2011 roku został uhonorowany Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, a rok później przyznano mu prestiżową nagrodą Prix France Musique Sacem za muzykę do filmu ”Essential Kiling” Jerzego Skolimowskiego.

Paweł Mykietyn był założycielem i klarnecistą działającego w latach 1990-2005 zespołu Nonstrom, specjalizującego się w muzyce współczesnej.

Począwszy od roku 1996 skomponował muzykę do większości spektakli teatralnych w reżyserii Krzysztofa Warlikowskiego. Od 2008 roku prowadzi scenę muzyczną w Nowym Teatrze w Warszawie. Jest autorem muzyki do wielu filmów fabularnych, za które był nagradzany między innymi podczas Festiwalu Filmowego w Gdyni. Laureat m.in. Grand Prix Komeda za muzykę do filmu ,,11 minut” Jerzego Skolimowskiego w 2016 r.

JAN KANTY PAWLUŚKIEWICZ

Jeden z bardziej znanych kompozytorów muzyki filmowej i rozrywkowej w Polsce. Ukończył Państwową Szkołę Muzyczną oraz Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej.
Karierę artystyczną rozpoczął w 1967 roku jako jeden ze współzałożycieli kabaretu „Anawa”. Piosenki z jego muzyką w wykonaniu Marka Grechuty i innych wybitnych artystów były wielokrotnie nagradzane. Pawluśkiewicz jest kompozytorem muzyki teatralnej, związanym z wieloma polskimi scenami. Skomponował też muzykę do wielu polskich filmów, reżyserowanych m.in. przez F. Falka, J. Zaorskiego, W. Krzystka, K. Kieślowskiego i A. Holland. W 1992 r. stworzył „Nieszpory Ludźmierskie” do słów Leszka Aleksandra Moczulskiego, następnie – „Harfy Papuszy”, „Nowy Radosny Dzień”, oratorium „Droga. Życie. Miłość”.
Od wielu lat związany jest z Piwnicą pod Baranami. Trzykrotnie nominowany do nagrody Fryderyka w kategorii Muzyka Poważna i Kompozytor Roku.
Drugą obok komponowania muzyki pasją Pawluśkiewicza jest malarstwo. Jego obrazy prezentowane były na wystawach w Polsce, Brukseli, we Włoszech oraz na Węgrzech.
Zdobywca Grand Prix Komeda w 2014 roku za muzykę do filmu „Papusza” w reż. Joanny Kos-Krauze i Krzysztofa Krauze na Grand Prix Komeda. Festiwalu Filmowym im. K. Komedy w Ostrowie Wielkopolskim oraz Nagrody za Całokształt Twórczości na tymże festiwalu w 2020 roku.

Fot. Andrzej Staszok